Biz büyükler bir yaş daha yaşlandı,küçüklerse büyüdü.
Her yılbaşı olduğu gibi bu yılbaşı da annemgillerde topladık.Annemin yaptığı klasik yılbaşı menüsü ve kızkardeşim yaptığı envayi çeşit mezelerle güzel bir masa hazırladık kendimize.Hatta bir ara "yemekteyiz" programına gönderme bile yaptık.Bir de masadaki cep telefonlarından gelen mesaj sesleri de olmasaydı.Gecenin en sinir bozucu sesleriydi.Tüm aile fertleri birbirine çaktırmadan sırasıyla ona buna mesaj çekip durduk.Görmemiş gibi.
Bir ay öncesinden planlar yaptığımız yılbaşılar artık mazi oldu.
Tabiki birlikte geçirdiğimiz insanlar da.Teyzelerden, dayılardan ve de bizim aileden oluşan kocaman bir toplulukduk bir zamanlar.Acayip kalabalık olurduk.Her aileden belli miktarda para toplanır gecenin yemekleri ve içkileri karşılanırdı.Ama kimse istemezdi kendi evinde olsun yılbaşı.Çünkü ertesi gün çekeceği başağrısıyla ev işi yapmanın ne kadar zor olduğunu bilirdi.Teyzem rutin olarak ev yapımı şaraplarından getirirdi.Tadı aynı sirke gibi.Ona göre en birinci şarap onunkisiydi.Sevincimiz dışarı taşar,halaylar çekerdik cümbür cemaat buz gibi soğukta.Ama biz hiç üşümezdik.İçimizi ısıtan içkiyle coşkumuz bir kat daha artardı.Hatta hiç unutmam;halay çekerek tüm sokağı dolaşmıştık bir sene.
Hey gidi günler heyyy.Ne güzel günler yaşadık hep beraber.
Geçmişte birlikte olmaktan mutluluk duyduğumuz akrabalarla şu an görüşmüyoruz.Kimilerine kırgın oluşumuzdan,kimilerinin uzaklarda oluşundan,kimilerinin de şu an aramızda olamayışından.Hayırsız olan biz miyiz yoksa onlar mı bilmiyorum.Ama bildiğim tek şey varsa saydığım tüm bu akrabalar için ailece çok emek sarfettiğimiz.En mutlu günlerinde de,en mutsuz günlerinde kırgın olsak da yanlarında olmaya çalıştık.İnkar ederlerse çarpılırlar valla.
Belki zamanla azaldık ama aramıza yeni elemanlar da eklendi.Eşim ve biricik kızımız,abimin eşi ve 2 adet kuzusu,kızkardeşimin eşi ve minnoş kızları.Şimdi olduk bir düzine.Bu kadar kalabalık olunca da başkalarına ihtiyaç duymaz olduk galiba.Ailece birlikte olmak adına güzel bir akşamdı ama eksik olan birşeyler vardı sanki.En sevdiğimiz müzik eşliğinde içtiğimiz 2 şişe "Cumartesi Şarabı" bile bizi sarhoş etmediyse zevkli bir akşam değildi.Sobalı evlerde,zor imkanlara rağmen her sene bembeyaz karla geçirdiğimiz yılbaşılarını özlüyorum.Teyzelerimin,dayılarımın,yengelerimin,kuzenlerimin yüzlerini,kahkalarını,komikliklerini özlüyorum.Geçmişte yaşadığımız o güzel zamanları özlüyorum..Bir daha yaşanmayacaklarını bile bile...
Krize,işsizliğe,savaşlara,ölümlere ve bütün olumsuzluklara rağmen hayat devam ediyor.Geçmişe özlem duymayı bırakmalı ve yaşamaya bakmalı.Herkes öyle yapıyor çünkü...
Umarım bu sene ve gelecekteki tüm seneler insanlara mutluluk ve sağlık getirir.
0 yıldız parladı:
Yorum Gönder