Aylardır içine düştüğüm ruhi bulanımdan hala çıkabilmiş değilim.
Yeni yetme bir ufaklığa okumu yazmayı öğretmek,davranış kazandıralım derken karı kca birbirimizi yemeler,hastalıklar,iş stresi derken kafam allak bullak uzun süredir.
On senelik birlikteliğimi bile sorgular oldum kendi içimde.
"sevdiğim adam bu olamaz" diyorum bazen.
Bu sene harbiden yaşlandım.
O kadar diyet yapmama rağmen bir türlü kilo verememem,
saçlarımın aralarından pırtan beyazlar,suratımdaki yorgun ifade,
abla yerine teyze diye seslenmeler...(Ohaaa teyze olacak kadar da yaşlanmadım.)
O hayat dolu pozitif insan gitti yerine yeni bir ben geldi..
Umarım bu duruma çok alışmam.Sevemedim bir türlü yeni beni.
0 yıldız parladı:
Yorum Gönder